Ale wkoło jest wesoło... a czasem nie...

Kaj sprząta po kolacji.

- Czy czegoś jeszcze sobie życzysz? - pyta.

- Nie, dziękuję! Jestem pełna.

Po chwili ja pytam męża:

- Chcesz herbatę?

- Nie.

- A ja sobie zrobię. 

- Przecież przed chwilą pytałem cię o to, a ty powiedziałaś, że jesteś pełna.

- Bo myślałam, że pytasz o jedzenie.

- Nie, ja pytałem o każdy aspekt twego jestestwa.

- A to kilka potrzeb jest jeszcze do zaspokojenia.

- Idę odpoczywać. Gdyby okazało się, że już śpię, kiedy przyjdziesz, to mnie zbudź. Spróbuję sprostać twym potrzebom.

- Ależ ty jesteś gotów zaspokajać me potrzeby, prawda?

- No wiesz... Mówiąc bez ogródek: wobec twoich potrzeb staję, że się tak wyrażę, „na baczność”.